Ik heb van de eerste aflevering gesmuld en moest onwillekeurig denken aan een ingezonden brief van journalist Paul van Tongeren (64 jr.) waarin hij de sollicitatieplicht voor ouderen hekelt. Net als bij ‘Boer zoekt vrouw’ zijn er veel meer 55-plussers (de vrouwen) dan beschikbare banen (de boeren). Er is wel een verschil: die vrouwen kiezen zelf voor de waarschijnlijke teleurstelling, de werkloze 55-plussers zijn verplicht zich elke week vrijwel zeker te laten teleurstellen.

Volgens Van Tongeren kregen 437 oudere werklozen in 2016 een betaalde baan vanuit de WW t.o.v. 137.330 werkzoekenden (55+). Miljoenen sollicitaties leverden ruim 400 banen op. Wel zijn duizenden medewerkers van personeelsafdelingen bezig met het schrijven van brieven die beginnen met ‘tot onze spijt’. Aan beide kanten is dan niet echt sprake van zinvol werk. Van Tongeren wil dat oudere werklozen alleen hoeven te solliciteren op vacatures waarin wordt gevraagd naar 55-plussers.

Boer zoekt vrouw heeft iets nieuws dit jaar: de liefdespeiler (inderdaad beste corrector, met een ei). Met dat instrument kunnen kijkers voorspellen welke vrouw de boer zal gaan kiezen. Dat lijkt verdacht veel op de arbeidsmarktwaardescan die Randstad heeft ontwikkeld. Die scan geeft inzicht in je dagwaarde op de arbeidsmarkt. Met een stevige persoonlijkheidstest, een big data analyse van cv en regio heb je een serieus instrument om in te schatten hoe je kans is op de arbeidsmarkt. De scan is nu vooral bedoeld voor mensen die al werken om hun arbeidspotentieel te verbeteren. Maar wat nu als we hem in kunnen zetten voor 55-plussers in de WW? Dan kunnen we veel onnodige sollicitaties achterwege laten. Want aan het onmogelijke is niemand gehouden.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina