Maar wat wel bijzonder is, is dat hun personeel bestaat uit voormalige dealers, daklozen en prostituees. Iedereen die bij hen wil werken is welkom. De werkzoekende schrijft zijn naam, telefoonnummer en mailadres op een lijst en als er een vacature vrij komt dan wordt de bovenste van de lijst aangenomen.

Een sollicitatiebrief of cv is niet nodig en er worden geen vragen gesteld naar iemands verleden. En het werkt! Wat maakt dit tot een succes? Ik zie drie succesfactoren. Allereerst, mensen krijgen vertrouwen waardoor ze er een succes van willen maken. Ex-gedetineerden die nergens anders een kans krijgen, kunnen nu hun leven opbouwen.

Ten tweede lijkt het therapeutisch te werken: de oude garde steunt de nieuwe lichting om de dag of de week door te komen. In Amerika is dat een beproefde methode, lotgenoten die elkaar helpen. Het bekendste voorbeeld is de AA (anonieme alcoholisten). In Nederland vinden we dat lastig, we willen altijd de regie bij een hulpverlener leggen. Tot slot speelt de doelstelling van het bedrijf een rol. Natuurlijk horen we vooral de succesverhalen en zal het ook wel eens misgaan. Maar aangezien winst niet voorop staat, is dat niet erg. Kwestie van verwachtingen. Hun motto is: ‘We don’t hire people to bake brownies, we bake brownies to hire people’.

Het lijkt me geweldig om ook in Nederland boven een gevel te zien prijken: we nemen geen mensen aan om stroopwafels te maken, we maken stroopwafels om mensen aan te nemen. Wie durft, in vertrouwen en zonder hulpverlener?

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina