Geleidelijke verwezenlijking

Er is heel veel kritiek geweest op dit conceptbesluit. En veel teleurstelling. De bedoeling van het VN-Verdrag was de situatie voor mensen met een beperking te verbeteren. Dat begint met de toegankelijkheid in brede zin. Niet alleen de fysieke toegankelijkheid, hoewel dat wel een belangrijke factor is. De brede toegankelijkheid is in de Tweede Kamer bijna voor de deuren van de hel weggesleept door het toenmalige kamerlid Otwin van Dijk, zelf rolstoelgebruiker. Via een amendement dat slechts met grote moeite de steun van de VVD kreeg. Angst voor kosten speelde daarbij een rol. Dus moest het gaan om geleidelijke verwezenlijking zonder onevenredige belasting voor aanbieders van diensten.

Strijd met VN-Verdrag

Het voorliggende conceptbesluit is door het College voor de rechten van de mens dus alsnog? naar de prullenbak verwezen. Het venijn zat? hem in de laatste alinea van het advies van het College aan de staatssecretaris: “Het Besluit behoeft op diverse punten nadere onderbouwing , uitwerking en wijziging om te voorkomen dat Nederland in strijd handelt met artikel 9 van het VN-Verdrag.”

Onevenredige belasting

Het College is van mening dat artikel 3 het best gewoon geschrapt kan worden. Dat handelt over de vraag of sprake is van een onevenredige belasting. Het conceptbesluit vult dat in door een aantal meetpunten te noemen. Het College merkt daarover op dat “de enige concrete en inhoudelijke bepaling in het Besluit, artikel 3, een negatieve benadering van het begrip algemene toegankelijkheid naar voren brengt.” Het College stelt voor de uitspraak over de vraag of iets een onevenredige belasting is over te laten aan de rechter?. Dat werkt goed als het gaat om artikel 2 eerste lid Wet gelijke behandeling handicap en chronische ziekte (Wgbh/cz). Waarom dan hier een negatief artikel formuleren? Juist de positieve effecten moeten worden benadrukt. Dat zal de bewustwording over algemene toegankelijkheid vergroten. En het zal moeten gaan om een afweging van belangen van de aanbieder, maar ook de belangen van de personen met een beperking!

Geleidelijke verwezenlijking

Artikel 2 moet invulling geven aan de begrippen ‘algemene verwezenlijking’ en ‘algemene toegankelijkheid’ . Althans, dat bepaalt artikel 2a tweede lid Wgbh/cz. Het conceptbesluit voldoet om die reden niet aan de verplichting van dat artikel. Het College verwijst naar het General Comment no 2, in het kader van het VN-Verdrag opgesteld door het CRPD-comité, zeg maar: het College voor de rechten van de mens van de VN. Dat Comment gaat veel verder dan het conceptbesluit. Het College adviseert daarom in het besluit op te nemen dat nieuw te ontwerpen, te bouwen of te produceren objecten en voorzieningen direct aan de algemene toegankelijkheidseis moeten voldoen. Daarnaast moet in het Besluit een nadere uitleg gegeven worden van wat onder algemene ‘toegankelijkheid’ moet worden volstaan.

Broddelwerk

Het Advies van het College lezend wordt duidelijk dat alle kritiek volledig terecht was. Het College bevestigt dit: er is broddelwerk geleverd. De vraag is nu: wat gaat er gebeuren? Na bijna 10 jaar is het VN-Verdrag geratificeerd. Dat was een heel lange periode. In die periode gebeurde niets fundamenteels. Nu het VN-Verdrag is geratificeerd dreigt er ook niets fundamenteels te gebeuren. Gaat de Staatssecretaris nu wel serieus werk maken van de invulling, of tilt hij dat liever over de verkiezingen heen? Goed lezen van dit belangrijke advies maakt aanpassing op korte termijn niet al te moeilijk. Mits de wil dat te doen er is. Of komt er weer broddelwerk? Gelukkig hebben we in het College een goede waakhond!

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina