Fluitje van een cent. Maar wat is dat e-burgerschap? Estland heeft de onafhankelijkheid van Rusland aangegrepen om de overheidsdienstverlening bijna volledig te digitaliseren. Een e-identiteitskaart geeft een gegarandeerde en geverifieerde online identiteit. Zo kun je e-mails versturen waarvan de ontvanger zeker weet dat die alleen maar van jou kunnen komen, maar ook versleutelde documenten versturen en ontvangen. Dit alles is rechtsgeldig.

Ook buitenlanders kunnen een digitaal burgerschap aanvragen. Voor iedereen die een band heeft met Estland. Dit lijkt vooral bedoeld om het vestigen van bedrijven gemakkelijker te maken. Stemmen of een paspoort aanvragen zit er trouwens (nog) niet in. Waartoe dit allemaal gaat leiden weet niemand, de overheid ziet het als een ‘startup’ zonder vastgelegd einddoel. Sinds mei vorig jaar zijn al 1500 aanvragen van buitenlanders toegewezen.

Zou je met zo’n e-burgerschap op termijn de overheid kunnen uitkiezen die de beste of goedkoopste dienstverlening biedt? Zal er tussen landen een concurrerende markt gaan ontstaan voor digitale identiteiten die – zoals in Estland – toegang bieden tot een loket voor betrouwbare diensten als e-health, e-parking en e-welfare? Kunnen we straks via Estland een (goedkoop) e-testament opstellen?

Niemand weet waar dit allemaal toe gaat leiden. Niet alles hoeft van de overheid te komen. Maar digitale veiligheid en identiteitsfraude zijn in ieder geval zaken waar onze overheid nu eens – om te beginnen – werk van moet maken.

Misschien kunnen we straks onze eigen gemeente of eigen land gaan kiezen. In ieder geval waar het gaat om e-services. Maar als er in ons land niks verandert zou mijn advies zijn: allemaal digitaal emigreren naar Estland!

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina