Volgens een gangbare definitie is dat ‘een gezin dat langdurig kampt met een combinatie van sociaaleconomische en psychosociale problemen en dat problemen heeft met de hulpverlening, bijvoorbeeld omdat ze hulp afwijzen of voortijdig afbreken, of omdat ze weigeren mee te werken’.

Deze definitie legt de schuld voor het falen van de hulpverlening bij de gezinnen. Bestaan multiprobleemgezinnen uit slechte mensen? Problemen komen nooit allemaal tegelijk. Het kan beginnen met één probleem, dat leidt tot een volgend probleem en voor je het weet zit je als gezin in een lawine van problemen waar geen houden aan is. Ben je dan een probleem of heb je problemen? Daarom zou ik een nieuwe term willen introduceren: de multipechgezinnen.

Hoe kan de gemeente deze multipechgezinnen ondersteunen? Door voldoende kennis van wet- en regelgeving EN door voldoende inzicht in de gevolgen van de handelingen. Mensen met een veelvoud aan problemen hebben onvoldoende ruimte in hun hoofd om weloverwogen beslissingen te nemen. Als mensen administratief niet zo handig zijn en daardoor schulden maken, gooien we ze dan om die zelfde reden uit de schuldhulpverlening? En als ze een baan nooit lang kunnen behouden, gaan we ze daar dan voor sanctioneren? Of gaan we ze vragen wat ze nodig hebben om een stap verder te komen?

Dit is geen pleidooi om alle sancties overboord te gooien. Wel een pleidooi om normen op te stellen waaraan elk besluit getoetst wordt, naast de toets op wet- en regelgeving. Ethiek leidt volgens Socrates tot een goed en gelukkig leven. Niet alleen voor u, maar ook voor de inwoners van uw gemeente.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina