Als iemand recht heeft op de Wlz, als iemand een indicatie heeft of deze met grote waarschijnlijkheid zou kunnen krijgen en geen aanvraag wil indienen, hoeft de gemeente op basis van de Wmo 2015 geen voorziening te verstrekken. Een strakke lijn: je valt onder de Wmo 2015 of onder de Wlz. Een beetje Wmo 2015 en een beetje Wlz zit er niet meer in.

Na twee jaar gaat het roer om

Sinds een besluit van het bestuurlijk overleg op 24 november vorig jaar tussen VWS en VNG moeten we het hebben over: een beetje Wmo 2015 en een beetje Wlz ZAT er niet meer in. Besloten is de overheveling van de hulpmiddelen en de woningaanpassingen, die al op 1 januari 2016 plaats had moeten vinden, af te blazen. Dat kan alleen als zowel de Wmo 2015 als de Wlz op een aantal punten worden gewijzigd. Verder is besloten dat overheveling van hulpmiddelen van cliënten die intramuraal wonen zonder behandeling wél door zal gaan, waarschijnlijk per 1 januari 2019.

Ledenbrief VNG van 4 januari 2017

Een ledenbrief van de VNG geeft nadere uitleg. Overheveling van hulpmiddelen en woningaanpassingen leidt niet tot één loket, zo wordt gesteld. De toelichting die je daarna verwacht, blijft uit. Uitgebreid wordt wel ingegaan op allerlei obstakels, die uiterst complex en ingewikkeld zijn. Die obstakels worden overigens zeer overtuigend gebracht, het probleem is helder. Het gaat om een complexe operatie, het is moeilijk zo niet onmogelijk de waarde van de hulpmiddelen en woningaanpassingen te berekenen, gemeenten werken op veel verschillende manieren (huren of kopen of een mengvorm), hetgeen alles nog ingewikkelder maakt. Vaak hebben Zorgkantoren andere leveranciers dan gemeenten, de omvang van de financiële middelen kon zo niet worden bepaald. Allemaal heel erg waar! Mij overtuigt het. Maar het gaat niet om iets nieuws. Complex was het ook al toen in 2013-2014 besloten werd over te gaan tot een strikte scheiding. Moet ik concluderen dat het besluit te snel is genomen, zonder alle consequenties goed op een rij te zetten?

Eén loket

Dan is er nog de vraag: waarom leidt de overheveling niet tot één loket? De ledenbrief blijft het antwoord daarop schuldig. En dat is jammer. Er wordt wel gesteld dat er een aantal jaren twee loketten naast elkaar zouden blijven bestaan, vooral voor mensen die al gemeentelijke hulpmiddelen hadden. Dat was evenwel een tijdelijke zaak: een soort uitsterfconstructie. Voor alle anderen zou er wel één loket ontstaan zijn. Maar dan alleen over voorzieningen en woningaanpassingen. Want wie, na een strikte scheiding tussen Wmo 2015 en Wlz een hartinfarct krijgt, gaat naar het ziekenhuis en loopt tegen het loket van de Zorgverzekeringswet aan. Maar als de strikte scheiding Wmo 2015 – Wlz wel tot stand was gekomen, dan zou iemand met een nieuwe indicatie, die onder het Wlz-regime zou vallen, helemaal niets met de Wmo te maken hebben. Want alles kon via de Wlz geregeld worden. Het was namelijk in de Wlz prima uitgewerkt. In de begripsomschrijving van vervoersvoorziening bijvoorbeeld is heel helder gesteld dat het gaat om het sociaal vervoer. Dus de Wlz zou zich ook bekommeren om het sociaal vervoer van mensen met een Wlz-indicatie. Ingewikkeld? Helemaal niet. Het Zorgkantoor/de Wlz-uitvoerder had het sociaal vervoer simpelweg in kunnen kopen, zoals het Zorgkantoor/de Wlz-uitvoerder zo veel inkoopt.

Geen ramp

Is wat er nu gebeurt een ramp? Ik denk het niet. Gemeenten houden wat meer werk en hebben daar nog steeds het geld voor. Zorgkantoren krijgen niet de taken die ze niet zien zitten en het grote knelpunt – mensen die intramuraal verblijven zonder behandeling – vallen gewoon onder de Wlz (vanaf een bepaald moment). En dat was altijd de ingewikkelde groep. Was het dan wel de moeite waard aan deze fraaie oplossing een blog te wijden? Jazeker, want het is niet de eerste keer dat een heel goed idee niet wordt uitgevoerd, omdat bij nader inzien de problemen groter bleken dan ingeschat. Dat is jammer, want het zijn problemen die er altijd al waren, die dus bekend waren of hadden kunnen zijn. Waren deze direct juist ingeschat dan had een hele exercitie achterwege kunnen blijven en was er veel eerder duidelijkheid geschapen. Wellicht was hiervoor in de hectiek van het ontstaan van de Wlz geen tijd. Men had kunnen beginnen met het bekijken ervan op het moment dat in de Wmo het artikel werd geformuleerd dat zo’n fraaie scheiding tot stand brengt. Dan was misschien tijdens de parlementaire behandeling in de Tweede Kamer al duidelijk dat het toch anders moest….. op een moment dat de wet nog aangepast kon worden.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina