Na het verschijnen van de hoofdlijnennotitie over loondispensatie bleek dat er veel maatschappelijk verzet is. Gemeenten, Divosa, vakbonden, Cedris, het college voor de rechten van de mens: iedereen raadt de wijziging af, maar nog zonder succes. Eerder vroeg Wijstaanop al aandacht met een handvest voor vrijheid, gelijkheid en menselijkheid. Voor de inrichting van een samenleving waarin iedereen mee kan doen. Het Centraal Planbureau rekent voor dat er door loondispensatie niet meer mensen aan het werk komen. De bedoeling is dat na de zomer een wetsvoorstel naar de Tweede Kamer gestuurd wordt.

Waar gaat het precies om?

Vanaf 1 januari 2015 is de Participatiewet van kracht. Onderdeel van de wet is dat gemeenten aan werkgevers een loonkostensubsidie kunnen verstrekken voor mensen die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen. Met de subsidie wordt beoogd om 125.00 banen te creëren tot en met 2025. De administratieve ‘last’ zit nu aan de kant van de gemeente en de werkgevers. De werknemer krijgt gewoon via CAO betaald en merkt niets van de subsidie die de gemeente aan zijn werkgever verstrekt. Zo ontstaat er ook geen onderscheid tussen werknemers op de werkvloer die hetzelfde werk doen. Iedereen krijgt hetzelfde betaald.

Wat verandert er?

Met loondispensatie worden werkgevers gedispenseerd om ten minste het minimumloon te betalen. Nadat de loonwaarde van de werknemer is gemeten betalen ze ‘slechts’ die loonwaarde uit. Dat zal gemiddeld meestal zo’n 50% van het minimumloon zijn. In de Participatiewet komt vervolgens een aparte inkomensregeling voor mensen die via loondispensatie werken. Deze regeling vult het inkomen aan en bij een volledige werkweek komt de werknemer dan weer uit op het minimumloon.

Nadelen

Maar dat moet je wel recht hebben op die aanvulling. Want als je een partner hebt met inkomsten, of je bent niet uitkeringsgerechtigd dan kom je voor die aanvulling niet in aanmerking. Een ander nadeel is dat het inkomen uit arbeid van mensen zo laag wordt dat ze ook geen pensioen meer opbouwen. En bij werkloosheid of arbeidsongeschiktheid wordt hun uitkering ook alleen berekend over het salarisdeel berekend. Dit betekent dus een lage uitkering.

Op de werkvloer ontstaat een tweedeling. Mensen die hetzelfde werk doen worden verschillend gewaardeerd. De administratieve ‘last’ is verschoven van de werkgever naar de werknemer. Mede hierdoor denkt de regering dat meer werkgevers bereid zijn mensen uit de doelgroep een kans te bieden. Daarnaast wil men het geld dat vrij komt door de afschaffing van de loonkostensubsidie gebruiken om meer beschut werk plaatsen te realiseren.

Voor mensen die voor de invoering van de loondispensatie al met een loonkostensubsidie aan het werk zijn verandert er niets. De subsidie kan tot einde dienstverband worden voortgezet. Voor gemeenten betekent dit een extra administratie en een toch al niet eenvoudige uitvoering.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina