Maar vooral over de zoektocht van gemeenten hoe ze met initiatiefrijke uitkeringsgerechtigden en burgers moeten omgaan. Mensen die in weerwil van de situatie waarin ze zitten, uit eigen beweging en motivatie willen ondernemen en bijdragen aan de samenleving. Die willen doen wat zij belangrijk vinden en dat vervolgens samen met anderen ook ‘gewoon’ uitvoeren.

Een hachelijke zaak

Ons sociale zekerheidsstelsel is inmiddels zo ingericht dat initiatief nemen (buiten solliciteren) voor uitkeringsgerechtigden een hachelijke zaak is. Voor je het weet wordt je uitkering gekort of word je door de uitkeringsinstantie onder druk gezet om andere activiteiten te doen dan die jij belangrijk of redelijk vindt. En als uitkeringsgerechtigden kans zien om kleine verdiensten binnen te halen, werken de regels snel demotiverend.

Worsteling

De worsteling van uitkeringsorganisaties is dat zij gehouden zijn aan de wet. Regels bepalen dat inkomsten van uitkeringsgerechtigden verrekend moeten worden en mensen zo snel mogelijk moeten uitstromen naar betaald werk. Maar wat kan een uitvoeringsinstantie nog doen voor mensen bij wie na 100 sollicitaties en meerdere re-integratietrajecten de moed in de schoenen is gezakt? Gemeenten en woningbouwcorporaties worstelen ook als burgers initiatieven ontplooien om leegstaande wijkgebouwen in eigen beheer te nemen; om klussen in de wijk door mensen zonder werk te laten uitvoeren, of om een fysieke plek te creëren waar activiteiten plaatsvinden. Burgers die dan samen het gebouw beheren en hun eigen geld verdienen lopen al snel tegen beperkende regelgeving aan.

Dan zijn er nieuwe wegen nodig. Om te verkennen hoe het wel kan en wat energie oplevert.

Prachtige initiatieven

Er zijn prachtige initiatieven te vinden van ondernemende mensen die in ogenschijnlijk kwetsbare posities zitten. In collectief verband wordt het onmogelijke mogelijk gemaakt. Door oplossingen te verzinnen hoe het wel kan: geldstromen uit een onderneming of activiteit via een collectief of sociale coöperatie te laten lopen. Door als gemeente een contract met een collectief aan te gaan en sociaal aandeelhouder te worden. Door regelruimte te benutten. En door op andere sporen te komen door omgekeerd te denken.

En dat is waar de conferentie dus eigenlijk over ging: over tegen de stroom inroeien, nieuwe wegen verkennen en de ruimte opzoeken. En dat daar al concrete voorbeelden en resultaten van te vinden zijn. Met enthousiaste mensen die hun nek durven uitsteken en het gewoon DOEN.

Dat is inspirerend.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina