Deze week ontdekte ik wat er gebeurt als je dat niet regelt. Niet in het voormalige Oostblok maar in de VS. Nu mijn zoon op het punt staat naar Amerika te vertrekken, wilde ik weten waar hij terecht zou komen. Je blijft immers moeder.

Het zoeken begint bij  www.homefacts.com. met het intypen van zijn toekomstige adres. Het begint met een video die duidelijk aantoont dat woongenot pas begint na ‘fact fin- ding, due diligence en analysis’. Homefacts laat zien waar je gaat wonen: de verkoophistorie van je huis, de scholen in de buurt en je vaste lasten. Niets bijzonders, dat vind je over je eigen wijk in Nederland ook wel. Maar net als je denkt dat je daar wel wilt wonen begint de informatie over veiligheid. Eerst krijg je informatie over het aantal overtreders in de buurt. En dan alles wat je niet wilt weten: naam, adres, foto, een beschrijving van wat die criminelen hebben gedaan en wanneer ze zijn veroordeeld. Je kunt ook nagaan of jouw huis of dat van buren een voormalig drugslab was.

Ze maken in het ‘land van de onbegrensde mogelijkheden’ naar hartenlust gebruik van vrije data. Maar wordt de wereld hier nu echt beter van? We zijn hier nog niet zo ver, maar wat als Homefacts had geweten dat ik vandaag op de A12 te hard heb gereden? Nu ook gemeenten nadenken over toepassingen van ‘big data’ moet de overheid niet wachten met de bescherming van onze privacy. Technologische ontwikkelingen gaan sneller dan wetgeving, maar er moet snel duidelijk worden wat wel en niet kan.

Geselecteerd op basis van dit onderwerp

Deel deze pagina