Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Handreiking Gelijke Kansen en Non-Discriminatie

Op deze pagina vind je de Handreiking ‘Gelijke Kansen en Non-Discriminatie’ (hierna GKND). De Handreiking is gemaakt voor gemeenten; specifiek op de werkterreinen van Werk, Participatie en Inkomen. De Handreiking is ontwikkeld door Bibian Ogier en Gerrit van Romunde van Stimulansz.

Voor het Europees Sociaal Fonds (ESF+) 2021-2027 is Gelijke Kansen en Non-Discriminatie als horizontaal thema opgenomen. Dit komt naar voren op de volgende wijze:

  • Pijler 1: Het thema zit verwerkt in alle hoofdstukken.
  • Pijler 2: Het thema komt nadrukkelijk naar voren in het hoofdstuk Sociale Innovatie.
  • Pijler 3: Via de Technische Bijstand vindt er een Project GKND plaats.

De Handreiking is vanuit het Project GKND (pijler 3) ontwikkeld. Het Project GKND heeft als doel om bewustwording voor GKND te creëren, GKND te bevorderen en ondersteuning te bieden. Dit voor aanvragers van het ESF+ en andere stakeholders.

De Handreiking GKND moet gemeentes vooral handvatten bieden om concrete stappen te maken op het gebied van divers en inclusief werken. Deze Handreiking is gericht op alle onderdelen van de gemeente; de gemeentelijke uitvoering, het gemeentelijk beleid en de organisatie van de gemeente zelf.

 

De Handreiking laat in 5 stappen zien hoe GKND via de aanpalende thema’s Diversiteit en Inclusie kan worden bevorderd. De 5 stappen zijn:

  • Inclusiviteit als waarde.
  • Van waarde naar plan van aanpak.
  • Bewustwording en draagvlak.
  • Vastleggen in werkwijze.
  • Communicatie.

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Gerrit van Romunde helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Participatiewet in balans? Dan moeten we écht omgekeerd gaan werken

De Arbeidsinspectie benoemde onlangs een kwetsbaar punt in de uitvoering van de Participatiewet. Gemeenten krijgen meer ruimte om maatwerk te leveren aan inwoners die een beroep doen op de bijstand. Een goede ontwikkeling, want menselijke maat, vertrouwen en eenvoud zijn de kern van de Participatiewet in balans. Maar diezelfde ruimte leidt volgens de inspectie ook tot een risico: ongelijke behandeling. De ene consulent benut de ruimte volop, de andere werkt liever volgens standaardregels. Het gevolg? Er zitten verschillen tussen gemeenten en tussen consulenten binnen één gemeente.

Gedragsverandering op de werkvloer

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Gaat de Wmo ook op vakantie?

De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid en participatie, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Onder participatie wordt verstaan: deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, inclusief sociale activiteiten, recreatie en vrijetijdsbesteding – en daarvoor moet iemand zich ook kunnen verplaatsen. Dit volgt niet alleen uit de Wmo zelf [1], maar ook uit de Memorie van toelichting op de Wmo en het VN-verdrag handicap [2]. Tegelijkertijd bepaalt de Wmo dat ondersteuning zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving moet plaatsvinden. Volgt hier nu uit dat de gemeente Wmo-voorzieningen moet bieden om vakanties mogelijk te maken, of hoeft dat niet?