‘Steviger in m’n schoenen als casemanager Wmo’

Een gesprek met Arenda de Vos over haar werk als casemanager Wmo bij WoerdenWijzer.

De Vos heeft een lange staat van dienst in de maatschappelijke opvang en hulpverlening aan mensen met psychiatrische problemen en verslavingsproblematiek. Een jaar geleden stapte ze over naar de gemeente. Uitgekeken op haar werk was ze niet, maar ze wilde voorkomen dat ze in routine zou glijden. “Daar doe je cliënten geen recht mee. Ik was ook wel toe aan werk dat wat overstijgender is dan deze of gene cliënt.” Nu werkt ze als casemanager aan de begeleidingskant van de Wmo, met name indicering. “Dat sluit goed aan op mijn tijd in de uitvoering en het ambulante werk, maar gaat toch een stap verder.”

Servicegericht loket

WoerdenWijzer is volgens haar een servicegericht loket dat voorkomt dat inwoners met een hulpvraag verdwalen in de gemeentelijke organisatie. “In eerste instantie komen hier alle meldingen en verzoeken binnen het sociaal domein terecht. Op het gebied van hulpmiddelen, gezin en opvoeding, huishoudelijke hulp, dagbesteding, wonen, inkomen en geldzaken, reizen en vervoer. Onze integrale toegangsmedewerkers zijn erop getraind hulpvragen te herkennen en door te zetten.”

Arenda en haar collega’s werken met nieuwe melders en kijken ook naar verlenging van indicaties. “Het idee is dat onze cliënten zo veel mogelijk een vast contactpersoon hebben. We volgen mensen intensiever en monitoren hoe het met ze gaat. Er is meer en laagdrempelig contact.”

Toetsing en juridische kennis

Haar ervaring en achtergrond kan ze in haar huidige baan mooi verzilveren. Maar ze miste bagage in haar nieuwe baan. “Mijn menselijke kant is sterk ontwikkeld. Maar met het oog op toetsing en kennis van de juridische kaders wilde ik me wat meer bekwamen. Ook wilde ik me graag steviger positioneren en beter in staat zijn mijn handelen te legitimeren. Alle aanvragen wil ik immers recht en eerlijk behandelen. En als casemanager wilde ik bij het aansturen van directe begeleiders goed het gesprek kunnen aangaan. Vandaar mijn behoefte aan opleiding.”

Over de bij Stimulansz ontwikkelde Omgekeerde Toets had Arenda al een en ander gelezen. “Die werkwijze sluit goed bij hoe ik zelf in elkaar zit en in mijn werk sta. Samen met de inwoner kijken naar wat nodig en mogelijk is, en welk effect die persoon wil bereiken. Maar uiteindelijk moet je binnen de geest van de wet besluiten. Met dat besef ben ik de opleiding Wmo-consulent gaan doen.”

Casemanager: Stappenplan Omgekeerde Toets

Het stappenplan van de Omgekeerde Toets helpt Arenda nog dagelijks in haar werk als casemanager Wmo. “De theorie heeft mij beslist geholpen. Ik merk dat ik gesprekken vanuit deze methodiek aanvlieg. Wat is de hulpvraag, welke problemen zijn er bij het bereiken van het gewenste effect, wat is mogelijk in het voorliggende veld en het eigen netwerk? Hulpmiddelen zijn niet mijn werkterrein, maar laten we voor het gemak als hulpvraag dit voorbeeld nemen: heeft cliënt een scootmobiel nodig, of lijdt die persoon onder vereenzaming? Soms komt eruit dat een inwoner weinig mensen ziet. Of graag zelf boodschappen wil doen, maar dat niet alleen kan. Met koppeling aan een maatje is betrokkene dan misschien meer geholpen.”

Het resultaat, vat Arenda samen over de basisopleiding: “Ik heb bredere kennis van de Wmo. Van juridische tot medische en psychosociale aspecten. Mijn gespreks- en communicatievaardigheden zijn sterker. Zoals gezegd vraag ik meer en dieper door, zonder verlegen te zijn. Mijn wens is tijdens de ontmoeting de ander ‘tevoorschijn te luisteren’. Daardoor ben ik beter in staat te achterhalen wat de echte hulpvraag van cliënt is. Ik ben echt zelfverzekerder en voel vaste grond onder mijn voeten.”

Heeft Arenda nog een gouden tip voor collega’s casemanagers Wmo met vergelijkbaar werk? “Eigenlijk komt die niet van mezelf, maar van Sandra Jacobs”, zegt ze na even nadenken. “Zij schreef een boek over haar belevenissen als Wmo-adviseur. “De spagaat van de Wmo is dat je werkt met de wet in je ene hand en je hart in de andere. Mijn eigen advies zou zijn: houd beide aspecten in de gaten. Ga niet te veel op het juridische zitten, maar blijf de mens achter de vraag zien en zoek de verbinding. En durf maatwerk te leveren als het nodig blijkt.”

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Redactie helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gerjoke Wilmink nieuw lid Raad van Toezicht Stimulansz

Gerjoke Wilmink verbaasde haar omgeving toen ze het Nibud verliet voor Alzheimer Nederland. Maar voor haar was het een logische stap. Want als ‘mensen laten meedoen in de maatschappij’ je drijfveer is, dan kan dat op veel manieren. Haar rijke carrière als bestuurder bij uiteenlopende organisaties is hiervan het bewijs. Op 1 maart trad zij toe tot de Raad van Toezicht van Stimulansz.

Meedoen: glashelder woord of meer dan het lijkt?

“Jij mag niet meedoen!” Fietsend langs een schoolplein hoor ik roepende kinderstemmen. Een schoolplein, een maatschappij in het klein. Met alles erop en eraan en dus soms ook uitsluiting. Misschien is het zo dat niet iedereen wil meedoen, maar buitengesloten worden van meedoen en daar geen keuze in hebben wil niemand. Meedoen, mee-doen, het lijkt op het eerste gezicht zo’n makkelijk woord. Een helder alternatief voor het deftiger ‘participatie’. Maar is meedoen echt zo’n helder woord? 2 korte woorden, één geheel. Laten we er eens naar kijken.

Waar gaat jouw vuurtje van branden?

Afgelopen week mocht ik spreken op een bijeenkomst waarbij verschillende partijen gezamenlijk aan eenzelfde doel werken. Nu doe ik dat wel vaker en elke keer met veel plezier maar dit keer waren we te gast op een wel heel bijzondere plek: De Stadskamer. Wat zou het mooi zijn als elke gemeente zo’n plek had! Een terugkerende vraag in het verhaal van de Stadskamer was: waar gaat jouw vuurtje van branden? Nou, dat van mij van dit soort initiatieven!