Heronderzoek in de participatiewet?

Bij de helpdesk van Inzicht sociaal domein komen wekelijks veel vragen binnen van beleidsinhoudelijke of juridische aard. Deze keer beantwoordt expert Andries Terpstra een vraag over heronderzoek in de Participatiewet.

Bij de helpdesk van Inzicht sociaal domein komen wekelijks veel vragen binnen van beleidsinhoudelijke of juridische aard. Deze keer beantwoordt expert Andries Terpstra een vraag over heronderzoek in de Participatiewet.

Vraag

Sinds de invoering van de Wet werk en bijstand in 2004 en daarmee de afschaffing van de Regeling Administratieve Uitvoeringsvoorschriften (RAU) zijn gemeenten niet meer verplicht om heronderzoeken uit te voeren. Nagenoeg elke gemeente ziet daar dan ook van af. Is dat verstandig?

Antwoord

Geen heronderzoeken (lees: gesprekken) betekent geen contact met cliënten en daarmee (te) weinig informatie over wat cliënten doen en wat hen beweegt. Daar ligt dan ook een risico op fraude. Bestuurskundige Menno Fenger heeft daar een uitgesproken mening over en zegt: “Probeer als gemeente je cliënt echt te kennen.” Hij is voorstander van meerdere gesprekken per jaar.

Cliënten vaker zien heeft drie effecten:

  1. Potentiële fraudeurs worden afgeschrikt als ze regelmatig op gesprek moeten komen.
  2. Cliënten worden tijdig ingelicht en fraudesignalen komen in een vroeg stadium aan het licht.
  3. Cliënten kunnen door vaker en regelmatiger contact gemakkelijker ondersteund of geactiveerd worden om werk te zoeken of vrijwilligerswerk te doen.

Wilt u meer inzicht in de Participatiewet?

Raadpleeg Inzicht sociaal domein. Heeft u nog geen toegang? Vraag een gratis proefabonnement aan.

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Andries Terpstra helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gedragsverandering op de werkvloer

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Gaat de Wmo ook op vakantie?

De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid en participatie, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Onder participatie wordt verstaan: deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, inclusief sociale activiteiten, recreatie en vrijetijdsbesteding – en daarvoor moet iemand zich ook kunnen verplaatsen. Dit volgt niet alleen uit de Wmo zelf [1], maar ook uit de Memorie van toelichting op de Wmo en het VN-verdrag handicap [2]. Tegelijkertijd bepaalt de Wmo dat ondersteuning zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving moet plaatsvinden. Volgt hier nu uit dat de gemeente Wmo-voorzieningen moet bieden om vakanties mogelijk te maken, of hoeft dat niet?

Handreiking verzachten keteneffecten

Een nabetaling van uitkering of loon lijkt goed nieuws voor de cliënt. Maar in de praktijk kan het leiden tot financiële tegenvallers: toeslagen worden verlaagd of teruggevorderd, of er ontstaat een hoge belastingaanslag. Dit zogenoemde keteneffect zorgt vaak voor stress en onzekerheid.