Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Uitgenodigde vluchtelingen, wat moet u weten als gemeente?

In het kader van het hervestigingsbeleid van de Verenigde Naties wordt al sinds de jaren ’70 een klein gedeelte van de vluchtelingen uitgenodigd naar Nederland te komen. Wat moet u weten als gemeente?

UNHCR identificeert kwetsbare vluchtelingen voor hervestiging naar 34 landen, onder andere naar waaronder Nederland, Australië, Canada, de Scandinavische landen, de Verenigde Staten en Zweden.
Hervestigingslanden, de resettlement states, bieden de vluchtelingen die zij opnemen onder andere een verblijfsstatus, een huis, een financiële bijdrage, toegang tot gezondheidszorg en taallessen, totdat deze mensen op eigen benen kunnen staan. Na aankomst in Nederland krijgen de hervestigde vluchtelingen hun verblijfsvergunning.

Waarom uitgenodigde vluchtelingen?

Opvang in de regio verdient de voorkeur. Wanneer de buurlanden letterlijk overspoeld worden met vluchtelingen, is het nodig solidair te zijn met deze buurlanden waar de situatie meestal ook niet ideaal is. Wanneer de vluchtelingenkampen de toestroom niet aankunnen, is de noodzaak nog meer aanwezig. Nederland neemt hierin zijn verantwoordelijkheid als hervestigingsland. Hervestiging redt levens.

Wie stuurt de uitnodiging?

De IND voert het hervestigingsbeleid van Nederland uit. De Nederlandse regering bepaalt in overleg met UNHCR uit welke landen er vluchtelingen worden geselecteerd. Tijdens selectiemissies wordt een vluchteling door Nederlandse ambtenaren geïnterviewd en wordt beoordeeld of deze voor hervestiging in Nederland in aanmerking komt. Aan een missie nemen medewerkers van de IND, het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), en het Ministerie van Buitenlandse Zaken deel. Er vinden normaal gesproken ongeveer 4 van deze missies per jaar plaats. Het hervestigingsprogramma ligt nu stil in verband met de coronacrisis.
Medewerkers van het COA houden tijdens een selectiemissie een interview met de vluchtelingen. Zij maken het hervestigingsprofiel met daarin een inschatting van de begeleidingsbehoefte en het verloop van de integratie in Nederland. Daarnaast besteedt het COA aandacht aan de verwachtingen die vluchtelingen hebben over hun leven in Nederland.

Hoeveel uitgenodigde vluchtelingen?

Nederland nodigt jaarlijks 500 vluchtelingen uit voor hervestiging. Tot voor kort waren dit 750 vluchtelingen per jaar. Maar het aantal is verminderd als onderdeel van het kinderpardon-akkoord van januari 2019. Minder dan 1% van alle vluchtelingen wordt hervestigd. Inschatting van de UNHCR is dat 8% hervestigd zou moeten worden.

Wie krijgen een uitnodiging?

UNHCR draagt kwetsbare mensen voor, die niet in de regio kunnen blijven. Kwetsbare groepen zijn:

  • vluchtelingen die urgente medische zorg nodig hebben
  • alleenstaande vrouwen
  • kinderen die risico lopen
  • slachtoffers van geweld/marteling

Vluchtelingen komen niet in aanmerking voor hervestiging als ze zijn veroordeeld voor een misdrijf of als ze mogelijk een gevaar zijn voor anderen.

En hoe zit het met de inburgering van uitgenodigde vluchtelingen?

Uitgenodigde vluchtelingen kunnen niet kiezen naar welk land ze hervestigd worden. De startpositie van een hervestiger is dus een heel andere dan die van de vluchteling die zelf voor Nederland heeft gekozen. De hervestiger heeft niet voor Nederland gekozen maar is door Nederland verkozen.
Desalniettemin zijn beide vluchtelingen inburgeringsplichtig en vallen onder precies dezelfde wetgeving. De azc-vluchteling is echter al (veel) langer in Nederland en na het verkrijgen van de verblijfsvergunning ook meteen, al voor de verhuizing naar de gemeente, begonnen met inburgeren, onder de nieuwe Wet inburgering.
Wel krijgen de uitgenodigde vluchtelingen al voor aankomst in Nederland 3 culturele oriëntatietrainingen van het COA van elk 4 dagen. Tijdens deze trainingen bereiden de vluchtelingen zich voor op hun komst naar Nederland en de huisvesting in een gemeente. Ook leren zij de basisbeginselen van de Nederlandse taal.
Bij aankomst in Nederland komen ze meteen in een basaal ingericht ‘camping-klaar’ huis. Hervestigers verblijven niet in een azc. En kunnen meteen met de inburgering beginnen.
Tot slot nog 3 tips voor gemeenten:

  • het opnemen van hervestigers telt mee voor de Taakstelling Huisvesting Vergunninghouders;
  • hervestigers hebben intensievere ondersteuning nodig;
  • houd in het PIP (Plan Inburgering en Participatie) rekening met de kwetsbaarheid van hervestigers.

Dat kan met onze juridische kennisbank Inzicht Sociaal Domein

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Hanneke Willemsen helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Participatiewet in balans? Dan moeten we écht omgekeerd gaan werken

De Arbeidsinspectie benoemde onlangs een kwetsbaar punt in de uitvoering van de Participatiewet. Gemeenten krijgen meer ruimte om maatwerk te leveren aan inwoners die een beroep doen op de bijstand. Een goede ontwikkeling, want menselijke maat, vertrouwen en eenvoud zijn de kern van de Participatiewet in balans. Maar diezelfde ruimte leidt volgens de inspectie ook tot een risico: ongelijke behandeling. De ene consulent benut de ruimte volop, de andere werkt liever volgens standaardregels. Het gevolg? Er zitten verschillen tussen gemeenten en tussen consulenten binnen één gemeente.

Gedragsverandering op de werkvloer

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Gaat de Wmo ook op vakantie?

De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid en participatie, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Onder participatie wordt verstaan: deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, inclusief sociale activiteiten, recreatie en vrijetijdsbesteding – en daarvoor moet iemand zich ook kunnen verplaatsen. Dit volgt niet alleen uit de Wmo zelf [1], maar ook uit de Memorie van toelichting op de Wmo en het VN-verdrag handicap [2]. Tegelijkertijd bepaalt de Wmo dat ondersteuning zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving moet plaatsvinden. Volgt hier nu uit dat de gemeente Wmo-voorzieningen moet bieden om vakanties mogelijk te maken, of hoeft dat niet?