Word wegwijs in het sociaal domein: mis geen signalen meer

Als sombere gedachten veranderen in suïcidale gedachten en het Saskia niet meer lukt om haar jonge kinderen de steun te geven die ze nodig hebben, neemt haar leven een andere wending.

Als Saskia 33 is, man, 2 kinderen, een baan en een koophuis, gaan ze scheiden en neemt haar leven een andere wending. Ze valt uit op haar werk en belandt langdurig in de Ziektewet. Na verloop van tijd komt de WIA om de hoek kijken en daalt Saskia’s inkomen fors. Ze kan haar huis niet meer betalen en ze komt met een restschuld te zitten na de verkoop. De sombere gedachten veranderen in suïcidale gedachten en een opname in een GGZ-instelling volgt. Daar blijkt dat Saskia niet alleen een bipolaire stoornis heeft, maar ook een borderline persoonlijkheidsstoornis. Haar jonge kinderen lijden onder deze situatie, maar hen de steun geven die ze nodig hebben lukt Saskia niet meer.

Gemiste signalen

In de situatie van Saskia spelen enkele problemen door elkaar heen, die allemaal in meer of mindere mate raakvlakken hebben met de wetten van het sociaal domein. U herkent ze vast wel: de Participatiewet, de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, de Wmo en de Jeugdwet. Saskia krijgt een consulent van de gemeente op bezoek om met haar een keukentafelgesprek te voeren. In de praktijk blijkt dat een consulent vaak vanuit zijn of haar specialisme het gesprek aangaat. Een jeugdconsulent of Wmo-specialist kijkt nu eenmaal met een andere blik dan een medewerker schuldhulp of een klantmanager P-wet. En daardoor worden soms signalen gemist. Het gevolg is dat Saskia misschien niet de ondersteuning en begeleiding krijgt die ze nodig heeft om weer zoveel mogelijk zelfredzaam te worden. En zelfredzaamheid en participatie, dáár draait het nu net om in alle wetten van het sociaal domein.

Integraal werken mogelijk maken

Voor Saskia is het sociaal domein als een bol wol: hopeloos in de knoop en ontwarren lukt niet, laat staan het grote geheel overzien. En degene die het gesprek met Saskia voert, mist ook de kennis van andere terreinen om écht breed en integraal te kunnen kijken. Voor Saskia moet het in principe niet uitmaken met wie van de gemeente ze een gesprek heeft. Zij moet haar verhaal kunnen vertellen en de professional moet in staat zijn haar te helpen naar de meest passende ondersteuning. Dit vraagt veel van de professionals. Het is dus zaak dat zij worden toegerust om dit te kunnen doen. Dit kan onder andere op de onderstaande manieren:

  1. Vergroot de kennis over de verschillende wetten in het sociaal domein;
  2. Vergroot de gespreksvaardigheden van de professionals: zorg dat ze in staat zijn om de vragen van Saskia uit haar verhaal te destilleren;
  3. Zet een structureel multidisciplinair casusoverleg op touw. Op die manier kunnen consulenten kennis uitwisselen om van elkaar te leren. Ken uw collega en weet waar hij of zij mee bezig is.

Het resultaat

Als de gemeente en wijkteams in de bovenstaande tips investeren, zullen de professionals beter in staat zijn om Saskia te helpen bij het vinden van haar weg. De professionals zelf raken de weg niet meer kwijt en daardoor kunnen zij Saskia beter helpen bij haar zoektocht. Wat de uitkomst voor haar ook is, ze wordt op deze manier op maat geholpen!

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Anitra Vink helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gerjoke Wilmink nieuw lid Raad van Toezicht Stimulansz

Gerjoke Wilmink verbaasde haar omgeving toen ze het Nibud verliet voor Alzheimer Nederland. Maar voor haar was het een logische stap. Want als ‘mensen laten meedoen in de maatschappij’ je drijfveer is, dan kan dat op veel manieren. Haar rijke carrière als bestuurder bij uiteenlopende organisaties is hiervan het bewijs. Op 1 maart trad zij toe tot de Raad van Toezicht van Stimulansz.

Meedoen: glashelder woord of meer dan het lijkt?

“Jij mag niet meedoen!” Fietsend langs een schoolplein hoor ik roepende kinderstemmen. Een schoolplein, een maatschappij in het klein. Met alles erop en eraan en dus soms ook uitsluiting. Misschien is het zo dat niet iedereen wil meedoen, maar buitengesloten worden van meedoen en daar geen keuze in hebben wil niemand. Meedoen, mee-doen, het lijkt op het eerste gezicht zo’n makkelijk woord. Een helder alternatief voor het deftiger ‘participatie’. Maar is meedoen echt zo’n helder woord? 2 korte woorden, één geheel. Laten we er eens naar kijken.

Waar gaat jouw vuurtje van branden?

Afgelopen week mocht ik spreken op een bijeenkomst waarbij verschillende partijen gezamenlijk aan eenzelfde doel werken. Nu doe ik dat wel vaker en elke keer met veel plezier maar dit keer waren we te gast op een wel heel bijzondere plek: De Stadskamer. Wat zou het mooi zijn als elke gemeente zo’n plek had! Een terugkerende vraag in het verhaal van de Stadskamer was: waar gaat jouw vuurtje van branden? Nou, dat van mij van dit soort initiatieven!