De RVS pleit ervoor om de samenleving als geheel tot rust te brengen. Dat is niet van vandaag op morgen geregeld, dus tot die tijd zullen we het individueel moeten oplossen. Daarom deze keer de vraag: hoe blijf je fris en fruitig in roerige tijden?
Ik heb hier geen pasklaar, maatschappij-breed antwoord op en ben zeker geen expert op dit terrein. Wel weet ik wat voor mij werkt: hardlopen.
Ontspanning door inspanning
Elke dag begin ik met een rondje hardlopen. Weer of geen weer, doordeweeks sta ik rond 6.30 uur buiten voor mijn dagelijkse kilometers. Die kilometers zijn voor mij de ultieme ontspanning; een moment voor mezelf waarin ik alleen ben met het ritme waarin ik loop, de geluiden van het bos dat ontwaakt, de reeën die op de open plekken in het bos staan te grazen en de uil die geruisloos door het licht van mijn lamp zweeft. Dat zijn de momenten waarop je de dagelijkse beslommeringen volledig los laat en alleen maar bezig bent met het hier en nu. Juist door aan het begin van de dag te sporten voel ik me de hele dag fris en fruitig.
Dit werkt voor mij, maar ik ben me ervan bewust dat niet iedereen hier gelukkig van wordt. Dus kies vooral iets wat je energie geeft. Wandelen, schilderen, tuinieren, koken, het maakt niet uit wat het is als je er maar gelukkig van wordt en er bewust tijd voor maakt.
Mentale veerkracht
Hoe heerlijk die dagelijkse trainingen ook zijn, ik heb ook een ambitieus doel nodig om voor te trainen. Iets waar ik naartoe kan leven en waar ik, zo weet ik inmiddels, met knieën als rubber van de spanning aan de start sta.
Na mijn eerste marathons besloot ik de sprong te wagen naar een 50 kilometer trail (trail wil zeggen dat je over onverharde paden loopt). Wat was dat een geweldige ervaring! In de auto terug naar huis heb ik me gelijk ingeschreven voor nog drie van dat soort lopen voor dat jaar.
Wat dit zo leuk maakt? In de eerste plaats het avontuurlijke. Je loopt door prachtige natuurgebieden over smalle paden die vaak lastig toegankelijk zijn. Je springt en klautert over omgevallen bomen, waadt als het veel geregend heeft tot aan je knieën door het water, passeert grote grazers of een kudde wilde paarden.
En in de tweede plaats omdat het je leert dat elk moeilijk moment voorbij gaat. Pijntjes worden minder (of verplaatsen, ook fijn!), vermoeidheid blijkt in meer gradaties te bestaan dan ik had kunnen denken. Door je lijf echt te leren kennen weet je wat nodig is om door die momenten heen te komen en weer te genieten van wat je aan het doen bent.
Ultieme uitdaging
Nu ben ik aan het trainen voor een nog groter doel: de 110 kilometer van de Ultra Trail of Vipava Valley (UTVV) in Slovenië. Ga ik het halen? Geen idee. Ga ik ervan genieten? Zeker weten! Hoe heerlijk om door de bergen te rennen en van het uitzicht te genieten! Om met vermoeide benen toch nog die ene helling op (of af!) te gaan en nieuwe energie te zoeken. De zon te zien opkomen als ik de eerste nacht door ben gekomen.
Is zo’n loop nu echt wat de RVS bedoelt met op de rem trappen en tot rust komen? Geen idee, maar voor mij werkt het. De combinatie van een fijn gezin, de leukste baan van de wereld, een bachelor psychologie waar ik waanzinnig leuke dingen leer en fysieke inspanning maakt mij een buitengewoon tevreden en gelukkig mens. Deze afwisseling houdt mij fris en fruitig in roerige tijden.
Voor wie zich verder wil verdiepen in wat hardlopen doet voor je conditie en je mentale veerkracht kan ik in de eerste plaats ‘Born to run’ aanraden, van Christopher McDougall. Hij laat zien dat we als mens geboren zijn om lange afstanden te rennen. Ben je nieuwsgierig naar een persoonlijk verhaal? Lees dan vooral ‘Waarover ik praat als ik over hardlopen praat’ van Haruki Murakami, die vertelt wat hardlopen hem heeft gebracht. En wie tips heeft over andere inspirerende hardloopboeken, ik houd me aanbevolen. Een goed boek is heerlijk voor de dagen ná een lange trail, als ik met vermoeide benen en een kop thee op de bank zit.
