Wie is verantwoordelijk voor een leerplichtig thuiszittend kind, school of Jeugdwet?

Karel van 14 geeft al jaren problemen op school. Hij bezoekt het voortgezet speciaal onderwijs. Hij is niet gemotiveerd, probeert de grappige jongen uit te hangen en verstoort zo regelmatig de lessen. Wordt hij gecorrigeerd, dan krijgt hij een driftbui.
Tienerjongen zit op straat

Overplaatsing en wachttijd

Omdat de school niet meer weet wat ze met Karel aan moeten, hebben ze in overleg met de ouders besloten naar een andere school te zoeken. Die school is inmiddels gevonden en die is ook bereid Karel op te nemen, alleen: er is een wachtlijst van 8 maanden.

Verzoek aan de gemeente

De school benadert daarom de gemeente met de vraag of zij voor die tussentijd een plaats in een dagopvang kunnen regelen en financieren. In de klas is hij niet meer hanteerbaar, dus zit hij thuis en dat is niet goed. Omdat de school verwacht dat Karel later niet aan het werk zal kunnen, kan de dagopvang hem misschien meteen alvast beoordelen op een mogelijke plek.

Is dit een taak voor de Jeugdwet?

Vraag is: is dit iets voor de Jeugdwet? Jij overlegt het met een collega. Die zegt dat de gemeente regelmatig dit soort vragen krijgt en daar positief op ingaat. Zelf twijfel je.

Onduidelijkheid over verantwoordelijkheden

Er is veel verwarring over waar de taak van een school stopt en waar de taak van de Jeugdwet begint. Dit is al niet duidelijk als het gaat om extra hulp in de klas, en al helemaal niet als het gaat om, bijvoorbeeld zoals hier, het opvullen van een wachttijd bij overgang naar een andere school.

Rol van de Wet op het Passend Onderwijs

Het is de Wet op het passend onderwijs die aan deze onduidelijkheid een einde zou moeten maken. Helaas lukt dat niet. En dat om verschillende redenen:

  • Zowel scholen als gemeenten weten soms niet hoe de Wet op het passend onderwijs het een en ander regelt, of ze doen net of ze het niet weten;
  • Er wordt geen rekening mee gehouden dat leerlingen leerplichtig zijn, totdat de leerplicht is beëindigd;
  • Scholen hebben soms geen budget (meer) omdat dit al is besteed.

Samenhang werkt

Alleen als zowel gemeenten als scholen goed op de hoogte zijn van de strekking van de Wet op het passend onderwijs en de consequenties van de leerplichtwet, wordt hulp geboden op de plek waar die echt geboden moet worden.

Wie is verantwoordelijk in Karels geval

Als het gaat om Karel, die is leerplichtig. Hij heeft dus recht op onderwijs. Het is de plicht van zijn ouders om te zorgen dat hij ook onderwijs volgt. Daarom hebben zij hem bij een school aangemeld. Die school heeft hem geaccepteerd en heeft vanaf dat moment zorgplicht.

Deze school kan dan bij problemen niet tegen Karel zeggen: vertrek maar. Zij moeten in overleg met de ouders zorgen voor een beter geschikte school. Dat hebben zij gedaan en die is gevonden. Helaas met een wachtlijst.

De periode dat hij moet wachten is Karel nog steeds leerplichtig en heeft dus recht op onderwijs. De oude school is verantwoordelijk voor die periode. En niet de Jeugdwet.

Dat zou niet zo zijn als duidelijk geworden was dat Karel op school niets meer kan leren en als op basis daarvan een aanvraag is ingediend de leerplicht te beëindigen. Als de leerplichtambtenaar dat heeft besloten, na advies van een psycholoog, valt Karel niet meer onder het onderwijs maar onder de Jeugdwet.

Praktijkvoorbeeld van een veelgemaakte fout

Dit is één van de voorbeelden die in praktijk vaker fout dan goed gaan.

 

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Wim Peters helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gedragsverandering op de werkvloer

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Gaat de Wmo ook op vakantie?

De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid en participatie, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Onder participatie wordt verstaan: deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, inclusief sociale activiteiten, recreatie en vrijetijdsbesteding – en daarvoor moet iemand zich ook kunnen verplaatsen. Dit volgt niet alleen uit de Wmo zelf [1], maar ook uit de Memorie van toelichting op de Wmo en het VN-verdrag handicap [2]. Tegelijkertijd bepaalt de Wmo dat ondersteuning zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving moet plaatsvinden. Volgt hier nu uit dat de gemeente Wmo-voorzieningen moet bieden om vakanties mogelijk te maken, of hoeft dat niet?

Handreiking verzachten keteneffecten

Een nabetaling van uitkering of loon lijkt goed nieuws voor de cliënt. Maar in de praktijk kan het leiden tot financiële tegenvallers: toeslagen worden verlaagd of teruggevorderd, of er ontstaat een hoge belastingaanslag. Dit zogenoemde keteneffect zorgt vaak voor stress en onzekerheid.