3 tips voor toegankelijke schuldhulp

Welke problemen signaleer jij bij de toegang tot schuldhulpverlening bij gemeenten?

Karin van Nuland: “De afgelopen jaren hebben gemeenten verschillende acties ondernomen om de drempel tot de schuldhulpverlening te verlagen. Zo hebben ze wijkteams ingericht en invulling gegeven aan vroegsignalering en preventie. Maar de gemiddelde schuldenlast bij aanmelding blijft stijgen. Volgens de jaarcijfers van de NVVK bedroeg deze in 2017 42.100 euro, tegenover 37.700 euro in 2013. Het lukt blijkbaar niet om mensen met problematische schulden eerder te bereiken.”
Wilma Kuiper: “Er is nog weinig aandacht voor de drempels die mensen moeten nemen vóór zij zich voor het eerst melden bij de schuldhulpverlening. Zij hebben vaak een lange periode achter de rug waarin ze erop vertrouwen dat hun financiële tekorten nog te managen zijn. Als dat niet lukt, ontstaan sterke gevoelens van schaamte en stress.”
Corinne Berhitu: “Stel dat iemand lange tijd heeft geworsteld met financiële problemen, eindelijk naar de gemeente durft te gaan, en dan maakt de schuldhulpverlener al tijdens het eerste gesprek duidelijk dat hij niet in aanmerking komt voor schuldhulpverlening…”

Welke oplossingen stel jij voor?

Karin van Nuland: “Alleen de betrokkenheid van klanten kan de toegang tot de schuldhulpverlening daadwerkelijk laagdrempeliger maken. Vraag alle nieuwe klanten welke signalen de gemeente heeft gemist, wat kan de gemeente doen om eerder met hen in gesprek te komen?”
Wilma Kuiper: “De eerste ontvangst bij het ‘loket’ is cruciaal. Werkelijk iedereen die zich meldt, komt niet zomaar. De persoon tegenover je heeft al een hele strijd gevoerd in het overwinnen van die nare gevoelens. Ga dus uiterst zorgvuldig én gastvrij om met de klant tijdens de eerste kennismaking. Wegsturen is geen optie.”
Corinne Berhitu: “Burgers die het niet eens zijn met een mondelinge beslissing, kunnen daartegen geen bezwaar maken. Het is dus beter om iemand bij afwijzing van schuldhulpverlening een schriftelijk besluit te geven. De beslissing van de gemeente om schuldhulpverlening te weigeren, is immers een besluit op grond van de Algemene wet bestuursrecht. In dit besluit moeten duidelijk de redenen staan waarom iemand niet wordt toegelaten. Zo’n schriftelijk besluit maakt het mogelijk om bezwaar aan te tekenen tegen de afwijzing.”

Meer weten?

Neem contact op met Corinne Berhitu, Wilma Kuiper of Karin van Nuland.

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Redactie helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gedragsverandering op de werkvloer

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Gaat de Wmo ook op vakantie?

De Wmo 2015 heeft als doel inwoners te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid en participatie, zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Onder participatie wordt verstaan: deelnemen aan het maatschappelijk verkeer, inclusief sociale activiteiten, recreatie en vrijetijdsbesteding – en daarvoor moet iemand zich ook kunnen verplaatsen. Dit volgt niet alleen uit de Wmo zelf [1], maar ook uit de Memorie van toelichting op de Wmo en het VN-verdrag handicap [2]. Tegelijkertijd bepaalt de Wmo dat ondersteuning zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving moet plaatsvinden. Volgt hier nu uit dat de gemeente Wmo-voorzieningen moet bieden om vakanties mogelijk te maken, of hoeft dat niet?

Handreiking verzachten keteneffecten

Een nabetaling van uitkering of loon lijkt goed nieuws voor de cliënt. Maar in de praktijk kan het leiden tot financiële tegenvallers: toeslagen worden verlaagd of teruggevorderd, of er ontstaat een hoge belastingaanslag. Dit zogenoemde keteneffect zorgt vaak voor stress en onzekerheid.