Mr. Evelien Meester

De Arbeidsinspectie benoemde onlangs een kwetsbaar punt in de uitvoering van de Participatiewet. Gemeenten krijgen meer ruimte om maatwerk te leveren aan inwoners die een beroep doen op de bijstand. Een goede ontwikkeling, want menselijke maat, vertrouwen en eenvoud zijn de kern van de Participatiewet in balans. Maar diezelfde ruimte leidt volgens de inspectie ook tot een risico: ongelijke behandeling. De ene consulent benut de ruimte volop, de andere werkt liever volgens standaardregels. Het gevolg? Er zitten verschillen tussen gemeenten en tussen consulenten binnen één gemeente.

In aanloop naar de Participatiewet in Balans is één van de meest gestelde vragen: hoe krijgen we de uitgangspunten vertrouwen, eenvoud en menselijke maat nu van papier naar werkelijkheid? Uitdenken wat je wilt is niet zo moeilijk. Het realiseren is veel lastiger. Aan die vraag zitten heel veel aspecten en er zijn veel verschillende interventies denkbaar om medewerkers te helpen om de uitgangspunten in de dienstverlening terug te laten komen. Eén van de instrumenten is het gedragsveranderingswiel of behaviour change wheel (BCW). Wat is dat en wat kun je daar mee in de praktijk?

Op een congres met als thema ‘de menselijke maat’ nam ik deel aan een paneldiscussie. Ik kan echt enorm genieten van zo’n paneldiscussie, omdat er prachtige gesprekken ontstaan waar je als deelnemer en als toehoorder veel inspiratie uit kunt halen. Zo ook nu! De vraag die voorlag was of de menselijke maat wel mogelijk is in een systeem dat nog steeds uitgaat van controle. Mijn eerste vraag daarbij is: wat verstaan we onder controle?

Zelfs in een relatief klein land als het onze lopen de meningen van inwoners behoorlijk uiteen. In het dorp waar ik woon is een aantal mensen blij met luidruchtige feesten in de straat, omdat er ‘eindelijk wat gebeurt in dit gat’. Anderen storen zich eraan, omdat zij juist ‘behoefte hebben aan rust en stilte’. Een feestje is een klein vraagstuk, ook op grotere vraagstukken als nood- of asielopvang, windmolens en woningbouw lopen de meningen sterk uiteen. Zoveel mensen, zoveel meningen en dat is heel goed. Niet altijd handig, wel goed. Ik realiseer me dagelijks hoe mooi het is dat we leven in een land waar die verschillen er kunnen en mogen zijn en ook geuit mogen worden.

De lerende organisatie is geen nieuw begrip, maar staat (gelukkig!) wel weer vol in de belangstelling. Veel gemeenten zijn actief bezig met het versterken van het vakmanschap. Ook bij Stimulansz nemen we ons eigen lerend vermogen onder de loep en kijken we waar we het kunnen verbeteren. Hoe mooi is het als we daarin ook van elkaar kunnen leren wat werkt en wat niet? Hierbij mijn vijf tips. Wat zijn jouw tips?

Na 4 jaar studeren naast een voltijdbaan heb ik de bachelor psychologie afgerond. Wat een gave studie en wat heb ik een boeiende dingen geleerd (ik kan het iedereen aanraden)! Mijn afstudeerthesis ging over de relatie tussen gezonde voeding en depressieve klachten. Een interessant thema, dat steeds interessanter werd naarmate ik me er meer in verdiepte. Dat gezonde voeding een relatie heeft met fysieke gezondheid is bij veel mensen wel bekend, maar er is óók een relatie met mentale gezondheid. Gezonde voeding is de gezondste manier om zorgkosten terug te dringen; de vraag is alleen hoe pakken we dat aan?