Armoedebeleid voor jonge gezinnen, wat werkt?

In haar nieuwe blog praat adviseur Wilma Kuiper u bij over armoedebeleid voor jonge gezinnen.

Maar goed ouderschap is ook een behoorlijk grote uitdaging. Onlangs hield ik een presentatie bij een bijeenkomst met welzijns-,  jeugdzorg- en medische zorgprofessionals. Daar werd ‘het combineren van alle dagelijkse verplichtingen met een baby, peuter/kleuter’ als grootste uitdaging voor jonge gezinnen genoemd. Die uitdaging wordt des te groter op het moment dat ouders stress ervaren. Veiligheid en liefde bieden in tijden van stress valt niet mee. Wanneer (aanstaande) ouders veel geld-stress ervaren, kan dit van grote invloed zijn op de ontwikkeling van een kind. En dat vormt weer een voedingsbodem voor het overerven van armoede en het ontstaan van veel meer problemen.

Armoedebeleid begint bij zorg voor jonge gezinnen

Voor het doorbreken van het overerven van armoede is het zaak om er vroeg bij te zijn en jonge ouders in deze levensfase te ondersteunen. En om aandacht te hebben voor de gevolgen van geldstress van ouders op kinderen.

Het armoedebeleid van veel gemeenten start bij het bieden van kinderopvang, en voor- en vroegschoolse educatie of peuteropvang. Daarnaast zijn er regelingen voor het meedoen aan (school)activiteiten vanaf 4 jaar. Opvang is belangrijk, maar als kinderen na die opvang weer in een huis vol stressreacties terechtkomen is dat niet gunstig.

Zorg voor jonge kinderen begint dus bij zorg voor het jonge gezin. Het is belangrijk het gezin in hun financiële situatie te ontzorgen en te begeleiden. Dat is meer dan het aanreiken van financiële ondersteuning en inkomensvoorzieningen bij lage inkomens. Persoonlijke aandacht en optrekken met andere jonge ouders in vergelijkbare situaties kunnen enorm ondersteunend zijn.

 

Pagina delen op socials

Meer weten over dit onderwerp?

Wilma Kuiper helpt je graag verder.

Nieuwsbrief Sociaal Domein

Binnen 5 minuten op de hoogte van de actuele ontwikkelingen in het sociaal domein? Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief. Met onder andere blogs van experts, interessante whitepapers en toelichting op wet- en regelgeving.

Anderen bekeken ook

Gerjoke Wilmink nieuw lid Raad van Toezicht Stimulansz

Gerjoke Wilmink verbaasde haar omgeving toen ze het Nibud verliet voor Alzheimer Nederland. Maar voor haar was het een logische stap. Want als ‘mensen laten meedoen in de maatschappij’ je drijfveer is, dan kan dat op veel manieren. Haar rijke carrière als bestuurder bij uiteenlopende organisaties is hiervan het bewijs. Op 1 maart trad zij toe tot de Raad van Toezicht van Stimulansz.

Meedoen: glashelder woord of meer dan het lijkt?

“Jij mag niet meedoen!” Fietsend langs een schoolplein hoor ik roepende kinderstemmen. Een schoolplein, een maatschappij in het klein. Met alles erop en eraan en dus soms ook uitsluiting. Misschien is het zo dat niet iedereen wil meedoen, maar buitengesloten worden van meedoen en daar geen keuze in hebben wil niemand. Meedoen, mee-doen, het lijkt op het eerste gezicht zo’n makkelijk woord. Een helder alternatief voor het deftiger ‘participatie’. Maar is meedoen echt zo’n helder woord? 2 korte woorden, één geheel. Laten we er eens naar kijken.

Waar gaat jouw vuurtje van branden?

Afgelopen week mocht ik spreken op een bijeenkomst waarbij verschillende partijen gezamenlijk aan eenzelfde doel werken. Nu doe ik dat wel vaker en elke keer met veel plezier maar dit keer waren we te gast op een wel heel bijzondere plek: De Stadskamer. Wat zou het mooi zijn als elke gemeente zo’n plek had! Een terugkerende vraag in het verhaal van de Stadskamer was: waar gaat jouw vuurtje van branden? Nou, dat van mij van dit soort initiatieven!